മനസ്സ്.

തെളിഞ്ഞും മങ്ങിയും പ്രേരണയുടെ പൂമ്പൊടി വിതറി, ചില പ്രമാണങ്ങള്‍. എന്നിട്ടും, സന്ധ്യയുടെ കുങ്കുമം വാരിയണി യാഞ്ഞതെന്തേ ?

വിരഹം.

പെയ്യാത്ത വേനല്‍ മഴയില്‍ 
മനസ്സ് നനക്കാന്‍ 
വെറുതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു ,
മാഞ്ഞു പോയൊരു വിരഹം.

മടുപ്പ്.

മടുപ്പിനെ മയക്കിക്കിടത്താന്‍, കോണിച്ചോട്ടിലൊരു കോസടി വിരിച്ച്, ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോള്‍, ഒറ്റ നക്ഷത്രത്തിന്‍റെ കിന്നാരം......

മൗനം.

അര്‍ത്ഥം തിരയുന്ന മനസ്സേ,
ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ 
പിന്തിരിഞ്ഞോടുക.
നാഴികവട്ട വീണുടഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഇനി മൗനത്തിന്‍റെ 
ചിമിഴ് തുറന്നു വക്കാം.
പ്രകടനങ്ങളുടെ ബാദ്ധ്യത
അരങ്ങേറുക, വിരളം.

പാവാട.

അലക്കി വെളുപ്പിച്ച് നീലം മുക്കി തണലത്ത് ഉണക്കാനിട്ട പാവാട. ആരാണത് ചുള്ളിക്കൊമ്പില്‍ കുരുക്കി, വീശി വീശി കീറിക്കളഞ്ഞത്?

കാറ്റ്.

പാഴ്വാക്കുകളില്‍
പ്രപഞ്ചം വിടര്‍ത്തി,
വിലാപത്തിന്‍റെ
ശ്രുതിയുമായി,
പടിഞ്ഞാറന്‍ കാറ്റ്
ഒരു പരിഭവം പറഞ്ഞു.

വേനല്‍.

വേനല്‍.

വേനല്‍ തിളക്കുന്നുണ്ട്.
വെമ്പുന്നൊരു മനസ്സുണ്ട്.
മറച്ചു വക്കാന്‍ നിഴലുണ്ട്.
നിരാകരിക്കാന്‍, നീയും.