കൊടുംങ്കാറ്റ്.

കരിയിലയുടെ തണൽ കാത്തിരിക്കാത്ത മണ്ണാംകട്ട.മഴപെയ്യട്ടെ.പതുക്കെ പതുക്കെ മഴത്തുള്ളികളിൽ നനഞ്ഞ്‌,പറയാനുള്ളത് കുറെ ബാക്കിവച്ച്‌ തിരോധാനം.നനഞ്ഞു കുതിരുമ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന പുതുജീവൻ കണ്ണ് തുറക്കും.രണ്ടില വിരിയും.അപ്പോൾ കാറ്റ് വീശും.പാറിവന്ന മണ്ണ് വന്ന് പൊതിയും.വീണ്ടും മണ്ണാംകട്ടയായി വെറുതെ ചിരിക്കും. കാറ്റിൽ പറന്നുപോകുന്ന കരിയിലകളെ കാത്തിരിക്കരുത്.മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുംങ്കാറ്റ് സ്വാതന്ത്ര്യം കാംക്ഷിച്ച് ചുറ്റിത്തിരിയട്ടെ. നിരാകരിക്കാതിരിക്കാൻ ദൂരെ പെയ്യുന്ന മഴയ്ക്ക് സ്വയം സമർപ്പിക്കാം.അർത്ഥമില്ലാത്ത,മഴവില്ല് പോലത്തെ ചെറുകഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വെറുതെ കാത്തിരിക്കാം.

ചുണ്ടുകൾ പറഞ്ഞത്.

തേച്ചു മിനുക്കാത്ത ചുമരിന്റ കിഴക്കേ കോണിൽ ഇത്തിരി ഉയരത്തിൽ, അവശേഷിച്ച ഒറ്റച്ചുണ്ട് ഞാൻ ഒളിച്ചുവച്ചു.എനിക്കും മനോഹരമായ, ഇളം റോസ് നിറമുള്ള, മൃദുലമായ ചുണ്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.അഭിപ്രായങ്ങൾ കുതിച്ചൊഴുകി, കുഞ്ഞിപ്പൂമ്പാറ്റകളെ പോലെ മുറ്റത്തിറങ്ങി അവ ചിലരുടെ ഇടയിലൂടെ തെന്നിപ്പറന്നപ്പോഴാണ്, ചുണ്ടിന്റെ ഒരരുക് മാഞ്ഞുപോയത്. മുൻപല്ലുകൾകൊണ്ടു ഞാൻ ശേഷിച്ച ഭാഗത്തെ മുറുകെപ്പിടിച്ചു. നിറം മാറാനൊരുങ്ങി, ഒറ്റച്ചുണ്ടപ്പോൾ ഒരു സ്വകാര്യം

പറഞ്ഞു.ചുണ്ടുകൾ പറന്നുപോകുമ്പോൾ,മുഖംപൊത്തിക്കരയരുത്.ഉള്ളിലൂടെ തടസ്സങ്ങളില്ലാത്ത, നിനക്കുമാത്രം സ്വന്തമായ ഉറപ്പുള്ളൊരു വഴിയുണ്ട്.വഴിയിലൊക്കെ ഇളംചുവപ്പാർന്ന ചുണ്ടുകൾ വില്പനക്കുണ്ട്.അവയെ വാരിയെടുക്കാതെ ആഞ്ഞു നടന്നുകൊള്ളുക.....കാരണം, നിന്റെ ഒറ്റച്ചുണ്ടിന് നല്ല ചൂടും ഭംഗിയുമുണ്ട്.

പുഞ്ചിരിയുടെ ഒരു ചിത്രമെടുത്ത് ഞാനപ്പോൾ, ചുണ്ടിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പതിച്ചു വച്ചു.

 കണ്ണുകൾ.

പുള്ളിയും കുത്തുമുള്ള,നല്ലമിനുപ്പുമുള്ളതാണ് ശരീരം.ഇഴഞ്ഞ് പോകാൻ നന്നായി കഴിയും.പക്ഷെ, പൊതുവെ കാഴ്ച കുറഞ്ഞ, നെറുകയിലെ ഒറ്റക്കണ്ണാണ് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. കാഴ്ചകൾ കണ്ടെടുക്കുകയെന്നത് വല്ലാത്ത പരാധീനതയാകുന്നു.നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചേർത്ത് വച്ച്, ഒരു ഖണ്ഡിക മിനുക്കിയെടുക്കാൻ പരിശ്രമം വേണം.അതൊരു അന്തമില്ലാത്ത ചിന്തയുടെ കൂട്ടുകാരനാകണം.പതുക്കെ വിടരുന്ന പൂപോലെ മനോഹരമാക്കണം.വേലിക്കലെ മാളത്തിൽ, ഊതിയൂതി മിനുക്കിയ മാണിക്കക്കല്ലുണ്ട്.പക്ഷെ, പിന്നിലേക്ക് മാത്രമുള്ള അല്പം കാഴ്ച, വേലി തീർക്കുന്നു.മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന മാണിക്കക്കല്ല്, മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന രാത്രിയിൽ വന്നെത്തും മുൻപേ, ഈ ഒറ്റക്കണ്ണ് പൊഴിച്ചുകളയണം.മറ്റൊരു പ്രതലത്തിലൂടെയുള്ള കാഴ്ചകൾ രസകരമാണ്. പുതിയ മാളവും, അതിനപ്പുറത്തെ ലോകവും സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, മറ്റൊരു കഥയുടെ ചില്ലുകൾ, ചെറുതരികളായി ഉടഞ്ഞു മൂടുമ്പോൾ, വെറുതെ ചിരിക്കാൻ അധികം പ്രയത്നം എന്തിനാണ്? തീരാത്ത കുഞ്ഞുവരികളാണ്, ജീവിതം.

 വിഭ്രമം.

ഇത്തിരി നിറം മങ്ങിയ ചുവരിനപ്പുറത്താണ്, നിശ്ചിത സമയക്രമമൊന്നും പാലിക്കാതെ,അപ്രതീക്ഷിതമായി പലപ്പോഴും,അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക. ചിലപ്പോൾ ഇമകൾ വെട്ടിയും, ചിലപ്പോൾ നിർന്നിമേഷമായും, മറ്റുചിലപ്പോൾ പാതിയടച്ചും .....എന്തൊക്കെയോ കാഴ്ചകൾക്ക് കാത്ത് നിൽക്കും.മകളുടെ ഇനിയും പൂർത്തിയാക്കാത്ത പെൻസിൽ ചിത്രത്തിന് മിഴിവേകാൻ നിറങ്ങൾ സമ്മാനിക്കാൻ അവ തത്രപ്പെടും പോലെ തോന്നും. മുറിയിൽ കടുംപച്ച നിറമുള്ള കഴുത്ത് നീണ്ട കുപ്പിയിൽ,പണ്ട് മകൾ പറഞ്ഞ രഹസ്യം ,ഒരിലയുള്ള ചെടിക്കൊപ്പം മുക്കിവച്ചത് തിരയുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ ഇത്തിരി വരണ്ട കണ്ണുകൾ ഇളകിയാടി.അവളുടെ ഇടതൂർന്ന ചുരുളൻ മുടിയുടെ അറ്റത്ത്,മുത്തുപതിച്ചൊരു കുഞ്ചലം പോലെ ഞാന്നു കിടന്നാടാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾക്കപ്പോൾ മോഹം തോന്നി.അദൃശ്യമായ വിടവിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് നിന്ന്,മറുപുറത്തേക്ക് നടന്നുകയറാനായി കണ്ണുകളപ്പോൾ, ദൂരം അളക്കാൻ തുടങ്ങി.

 മഴ നനയുമ്പോൾ.

ഇരുണ്ട് കറുത്ത കാർമേഘത്തിൽ നിന്നും,തെളിഞ്ഞ നൂലുപോലെ പെയ്തിറങ്ങി പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന,അസ്ഥിത്വം നഷ്ടമായ,എഴുനിറങ്ങൾ ഒളിച്ചുവച്ച കുളിരുള്ള ജലകണമാകണം.നനയുമ്പോൾ തെളിയുന്ന ഭൂമിയിൽ സ്വയം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ,കൊഞ്ചുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ കടുംനിറമുള്ള ഭാവം വന്നുനിറയും.മഴ നനയാൻ വേറെ കാരണം വേണ്ട.

 കണ്ണുകൾ.

പുള്ളിയും കുത്തുമുള്ള,നല്ലമിനുപ്പുമുള്ളതാണ് ശരീരം.ഇഴഞ്ഞ് പോകാൻ നന്നായി കഴിയും.പക്ഷെ, പൊതുവെ കാഴ്ച കുറഞ്ഞ, നെറുകയിലെ ഒറ്റക്കണ്ണാണ് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. കാഴ്ചകൾ കണ്ടെടുക്കുകയെന്നത് വല്ലാത്ത പരാധീനതയാകുന്നു.നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചേർത്ത് വച്ച്, ഒരു ഖണ്ഡിക മിനുക്കിയെടുക്കാൻ പരിശ്രമം വേണം.അതൊരു അന്തമില്ലാത്ത ചിന്തയുടെ കൂട്ടുകാരനാകണം.പതുക്കെ വിടരുന്ന പൂപോലെ മനോഹരമാക്കണം.വേലിക്കലെ മാളത്തിൽ, ഊതിയൂതി മിനുക്കിയ മാണിക്കക്കല്ലുണ്ട്.പക്ഷെ, പിന്നിലേക്ക് മാത്രമുള്ള അല്പം കാഴ്ച, വേലി തീർക്കുന്നു.മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന മാണിക്കക്കല്ല്, മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന രാത്രിയിൽ വന്നെത്തും മുൻപേ, ഈ ഒറ്റക്കണ്ണ് പൊഴിച്ചുകളയണം.മറ്റൊരു പ്രതലത്തിലൂടെയുള്ള കാഴ്ചകൾ രസകരമാണ്. പുതിയ മാളവും, അതിനപ്പുറത്തെ ലോകവും സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ, മറ്റൊരു കഥയുടെ ചില്ലുകൾ, ചെറുതരികളായി ഉടഞ്ഞു മൂടുമ്പോൾ, വെറുതെ ചിരിക്കാൻ അധികം പ്രയത്നം എന്തിനാണ്? തീരാത്ത കുഞ്ഞുവരികളാണ്, ജീവിതം.

 വിഭ്രമം.

ഇത്തിരി നിറം മങ്ങിയ ചുവരിനപ്പുറത്താണ്, നിശ്ചിത സമയക്രമമൊന്നും പാലിക്കാതെ,അപ്രതീക്ഷിതമായി പലപ്പോഴും,അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക. ചിലപ്പോൾ ഇമകൾ വെട്ടിയും, ചിലപ്പോൾ നിർന്നിമേഷമായും, മറ്റുചിലപ്പോൾ പാതിയടച്ചും .....എന്തൊക്കെയോ കാഴ്ചകൾക്ക് കാത്ത് നിൽക്കും.മകളുടെ ഇനിയും പൂർത്തിയാക്കാത്ത പെൻസിൽ ചിത്രത്തിന് മിഴിവേകാൻ നിറങ്ങൾ സമ്മാനിക്കാൻ അവ തത്രപ്പെടും പോലെ തോന്നും. മുറിയിൽ കടുംപച്ച നിറമുള്ള കഴുത്ത് നീണ്ട കുപ്പിയിൽ,പണ്ട് മകൾ പറഞ്ഞ രഹസ്യം ,ഒരിലയുള്ള ചെടിക്കൊപ്പം മുക്കിവച്ചത് തിരയുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ ഇത്തിരി വരണ്ട കണ്ണുകൾ ഇളകിയാടി.അവളുടെ ഇടതൂർന്ന ചുരുളൻ മുടിയുടെ അറ്റത്ത്,മുത്തുപതിച്ചൊരു കുഞ്ചലം പോലെ ഞാന്നു കിടന്നാടാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾക്കപ്പോൾ മോഹം തോന്നി.അദൃശ്യമായ വിടവിന്റെ ഒരുഭാഗത്ത് നിന്ന്,മറുപുറത്തേക്ക് നടന്നുകയറാനായി കണ്ണുകളപ്പോൾ, ദൂരം അളക്കാൻ തുടങ്ങി